“Belangrijk dat iedereen weet wat mantelzorg is”
“Ik wil graag iets positiefs bijdragen aan de maatschappij, daarom ben ik ambassadeur geworden. Ik weet uit ervaring wat het is om mantelzorgers te zijn. Zelf ondersteunde ik jaren lang mijn broer, die schizofreen is. Gelukkig gaat het nu goed met hem, maar er waren zware tijden waarbij we niet wisten bij wie we aan konden kloppen. Ik ga binnen onze Nieuw Guinese gemeenschap een presentatie houden over mantelzorg. Want het is belangrijk dat iedereen weet wat mantelzorg is en dat er steunpunten zijn.”

“De ambassadeurs zijn pareltjes”
“Met de ambassadeurs werk ik met zeer veel plezier. Het zijn pareltjes. Zij kunnen heel goed levelen tussen de Nederlandse en de buitenlandse cultuur. Meestal ga ik eerst met de ambassadeur op huisbezoek. Veel van de mantelzorgers zorgen al heel erg lang voor een of meer personen. Ze hebben zichzelf daarbij al die tijd weggecijferd en accepteren hun zorgtaken als hun lot. Gelukkig kan ik voor de meesten wel iets betekenen. Ik kan ze helpen bij het regelen van een indicatie; ik kan ze ondersteunen door mee te gaan naar een gesprek, bijvoorbeeld naar het ziekenhuis. En ik kan zorgen dat ze terechtkomen bij een zorgconsulent die hun eigen taal spreekt.”

“Ik wist niet dat ik me zo goed kon voelen na een gesprek”
“Een van mijn kinderen is verstandelijk gehandicapt. Als hij zich rot voelt gaat hij om zich heen slaan. Mijn man bemoeit zich nauwelijks met ons. Ik sta er alleen voor. In de zomer kwam ik een kennis tegen in het park, zij is ambassadeur. Ik begon te klagen. Ze vroeg: kan je er met iemand over praten? Ze vertelde me dat ik een afspraak kon maken bij het steunpunt mantelzorg. Maar ik deed het niet. Later kwam ik haar nog een paar keer tegen en ik zei weer dat ik niet gebeld had. Toen vroeg ze me: mag ik jouw telefoonnummer doorgeven aan de consulente? Daar ben ik haar tot op de dag van vandaag dankbaar voor! Ik ben nu drie keer geweest en ik wist niet dat ik me zo goed kon voelen na zo’n gesprek.”